เฮตาเลีย แอนด์ เดอะ บลีช
posted on 30 Sep 2009 10:46 by gurodragon*เฮตาเลีย เป็นการ์ตูนที่มีเนื้อหาล้อเลียนเสียดสี ตัวละครมีที่มาจากประเทศต่างๆ หากใครอ่อนไหวกับเรื่องนี้กรุณาออกจากบล็อกด่วนค่ะ*
สืบเนื่องจากวันก่อนได้อ่านนิยายเก่าๆเรื่อง เดอะ บีชที่แม่ขุดขึ้นมาจากไหนไม่รู้(เรื่องนี้เป็นหนังแต่ดูไม่จบซักที แต่หนังกับหนังสือคงไม่เหมือนกันเท่าไหร่)
สำหรับคนที่ยังไม่รู้ เรื่องย่อๆของเดอะ บีช ก็ประมาณว่า มีเกาะๆหนึ่งแถวๆเกาะสมุย เป็นเกาะที่ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวขึ้นไปเยือน ว่ากันว่าเป็นสวนสวรรค์ซึ่งผู้ที่ได้(แอบ)เข้าไปแล้วจะบอกต่อกับคนที่เขาไว้ใจ แบบปากต่อปาก อย่างลับๆค่ะ ดังนั้นจึงมีน้อยคนเท่านั้นที่รู้จักเกาะเกาะนี้ และหาดงามของเกาะนี้ก็ถูกเรียกว่า เดอะ บีช ค่ะ
สำหรับหัวเรื่องนั้นไม่ได้พิมพ์ผิดอันใด เพราะอ่านเรื่องนี้จบแล้วมันทำให้เรานึกถึงตอนที่เรายังชอบการ์ตูนชื่อคลับคล้ายคลับคลาเรื่องนึง บลีช เทพมรณะ นั่นแหละค่ะ
ก่อนที่บรรดานักท่องเที่ยวจะแอบไปพบเดอะ บีช หาดที่เป็นหาดที่สวยงามที่สุดราวสวรรค์ก็คือหาดที่เกาะพะงันค่ะ
เราเองอ่านบลีชตั้งแต่ที่ยังไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้างค่ะ เริ่มแรกๆก็เข้าร้านการ์ตูน ไม่มีอะไรอ่าน ก็หยิบบลีชไปทีละเล่มสองเล่มจนเกิดชอบขึ้นมา ในเวลานั้นอะไรที่เกี่ยวกับบลีช (เว้นคอมมิกที่ขายตามร้าน)เป็นอะไรที่หายากมาก คุยกับเพื่อนรึก็ไม่มีใครรู้จัก อย่าให้พูดถึงบรรดาฟิกเกอร์ที่กว่าจะเจอแต่ละตัวก็ยาก ดังนั้นจึงมีแค่ครอบครัวเรากับเพื่อนอีกไม่กี่คน ซึ่งเราเผยแพร่ให้เพราะไว้ใจว่าจะชอบบลีชจริงๆ
ช่วงนึงเราพยายามจะทำให้เพื่อนคนอื่นรู้จักบลีชกันมากขึ้น เพราะหาเพื่อนคุยเรื่องนี้ได้น้อยเหลือเกิน แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ เพราะการ์ตูนเรื่องอื่นกำลังบูม แต่ยังไงเราก็ยังมีความสุขกับบลีช ยิ่งอยู่ในหมู่คนที่ถึงจะน้อยแต่ก็รักจริงแล้ว จะบอกว่าในเวลานั้น บอร์ดบลีชก็กลายเป็นสวนสวรรค์ของเราไปโดยปริยาย(55+)
ต่อมาในวันหนึ่ง เราก็พบว่า บลีชไม่ได้เป็นที่รู้จักแค่ในวงแคบๆอีกแล้ว กระแสคนอ่านบลีชมาแรงกว่าเมื่อก่อนมาก ฟิกเกอร์บลีชขายกันให้เกร่อไปหมด ไม่ต้องเสาะหาอะไรมากมายเพราะแถวๆบ้านก็มีของเกี่ยวกับบลีชขายเรื่อยๆ เพื่อนบางคนที่เราเคยเล่าเรื่องบลีชให้ฟังแล้วเขาไม่ค่อยสนใจ อยู่ๆก็มาถามว่า รู้จักบลีชมั้ย ขำฟ่ะ แต่เราเองก็ดีใจที่ในที่สุดบลีชเราได้อัพตัวเองขึ้นมาสักทีนึง
แต่ไปๆมาๆก็ชักไม่แน่ใจซะแล้วล่ะสิ
เพราะในเมื่อมีคนรู้จักมากขึ้น คนตามกระแสก็มากขึ้น พอคนตามกระแสมากขึ้น คนที่ไม่รู้จริงหรือไม่รักจริงแล้วมาทำรู้ดี(เกรียน)ก็เยอะขึ้น บอร์ดที่เคยเป็นสวนสวรรค์ก็เริ่มจะสั่นคลอนง่อนแง่นเต็มทีซะแล้ว
ไม่นานหาดที่เกาะพะงันจากที่เคยสวยงามก็ไม่สวยเช่นเดิมอีกต่อไป เพราะถูกบรรดานักท่องเที่ยวแห่กันมาเที่ยวจนธรรมชาติยับเยินไปหมดนั่นเอง
แต่สำหรับเดอะ บีช มันยังเป็นที่ที่น้อยคนนักจะได้ไปถึง และมันก็ยังคงความสงบงดงามเรื่อยมา
มาดูที่เฮตาเลียกันต่อ
เฮตาเลียนั้นแรกเริ่มก็เป็นการ์ตูนที่อ.ฮิมะเขียนลงบล็อกให้อ่านกันแบบฟรีๆ คงประมาณเราๆที่เขียนบล็อกกันนั้นแหละค่ะ ไม่หวังอะไรขอแค่มีคนมาอ่านแล้วชอบก็พอ
เราเองรู้จักเฮตาเลียโดยที่ไม่ได้มีใครเชื้อเชิญค่ะ พอดีวันนึงนึกครึ้มใจจิ้มเข้าบล็อกพี่คนนึงเข้าแล้วไปเจอค่ะ ตอนแรกก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรเลยลองไปเสิร์ชหาข้อมูลดู สุดท้าย หลงรักเต็มเปา(เท่าที่ทราบมา อีกหลายๆคนที่ชอบเฮตาเลียอยู่ตอนนี้ก็คงมีที่มาเหมือนๆกับเราล่ะมั้ง เหอๆ)
แต่อย่างว่า...เฮตาเลียเป็นเรื่องที่ ค่อนข้างอ่อนไหวมากพอดูค่ะ เพราะเล่นเอาประเทศมาล้อจนจะไปกระเทือนคนที่เขาคิดแบบชาตินิยมเอาได้ ดังนั้นถ้าขึ้นชื่อว่าเป็นชาวคนรักเฮตาเลียแล้ว เราว่าไม่ได้ต่างจากชาว เดอะ บีช เท่าไหร่ ถ้าให้เฮตาเลียเป็นหาดงามที่เรียกว่า เดอะ บีช แล้วล่ะก็ เราก็ปกป้องมันและบอกต่อเฉพาะกับคนที่เราไว้ใจจริงๆเท่านั้น เราไม่อยากให้คนที่ไม่รู้อะไรซึ่งได้แต่คิดตื้นๆก้าวสุ่มสี่สุ่มห้าเข้ามาจนทำให้หาดสวยๆของเราถูกย่ำยีจนเละเทะหมด
เพราะเฮตาเลียเคยถูกโจมตีมาหลายครั้งจนเกือบจะต้องหายไป ดั้งนั้นคนรักเฮตาเลียอย่างเราๆจึงต้องระวังกันอย่างดี และมีข้อห้ามหรือกฎที่กำหนดขึ้นในหมู่เราๆซึ่งควรทำตามกันอย่างเคร่งครัด เพื่อกันคนที่ไม่รู้จักเฮตาเลียจะเข้าใจผิดเอา(ไม่แปะลิงค์ที่เสี่ยงคนทั่วไปจะขุดเจอ ขึ้นคำเตือนทุกครั้งที่พูดถึงเฮตาเลีย เป็นต้น)
แต่สิ่งหนึ่งที่ลืมไม่ได้คือ เฮตาเลียนั้น กระจัดกระจายอยู่ในอินเตอร์เนตเป็นส่วนใหญ่ แล้วอินเตอร์เนตเนี่ยใครๆก็เข้าถึงได้ง่ายๆค่ะ เราเองก็รู้จักเฮตาเลียเองโดยไม่มีใครบอก แค่เข้าเนตไปเจอเท่านั้นแหละ อย่าว่าแต่เนต เพื่อนซี้(คนเดิม)เคยเล่าให้เราฟังว่า ขนาดไม่ได้ไปบอกอะไรเขานะ แค่คุยกับเพื่อนเรื่องเฮตาเลียอยู่ดีๆ ก็มีรุ่นน้องที่แอบได้ยินแล้วสงสัยว่ามันคือเรื่องอะไร สองอาทิตย์ถัดมารุ่นน้องเข้ามาถามว่า พี่ๆมีคอมมิกเฮตาเลียรึเปล่า หนูหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ /พี่ไม่มีหรอกน้อง หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอเหมือนกัน
รู้เอง หลงรักเอง โดนงาบเองเรียบร้อย เหอๆ
ในเรื่องเดอะ บีช นั้นคนที่เข้ามาที่เดอะ บีช บางคนก็ไม่ได้มาเพราะคำเชิญแบบปากต่อปาก บ้างก็บังเอิญได้ยินคนอื่นกำลังคุยกันมา บ้างก็รู้ด้วยตัวเอง เพราะงั้นคนที่มาถึงก็เริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆจนน่าเกรงว่าเดอะ บีช จะประสบชะตากรรมเดียวกันแบบเกาะพะงันไป บรรดาคนที่อยู่ที่เดอะ บีช จึงต้องป้องกันปกปิดเรื่องนี้กันอย่างเข้มงวด ไม่อยากให้แพร่งพรายออกไป แต่สิ่งที่น่าชื่นใจก็คือสมาชิกทุกคน ไม่ว่าจะมาได้ด้วยวิธีไหน ก็เข้าใจธรรมเนียมของเกาะนี้แล้วก็ช่วยกันพิทักษ์รักษาอย่างดี
คิดๆดูคนรักเฮตาเลียอย่างเราก็เข้าทำนองนี้แหละนะ น่ารักจัง
แต่ที่เราหวั่นๆอยู่ก็คือ ถ้าเฮตาเลียไม่ได้รู้จักเฉพาะบรรดาคนที่รักจริงๆล่ะ ถ้าเกิดมันเหมือนกับบลีช เทพมรณะ ที่แผ่ขยายออกไปจนเข้าถึงมือเกรียนบางพวก ซึ่งมันจะทำเป็นรู้ดีทั้งๆที่ไม่รู้อะไรเลยแล้วเอาเฮตาเลียมายำซะเหมือนที่เราเคยเห็นกับบลีชมาก่อน ถึงตอนนั้นก็คงต้องทำใจกันยกใหญ่เลยทีเดียว
ตอนท้ายของเรื่องเดอะ บีช นั้นบอกว่า ไม่ว่าจะพยายามปกป้องหาดนั้นไว้ขนาดไหน หากคนมันจะรู้ มันก็รู้อยู่ดี ไม่ว่าจะไม่อยากให้ความลับอะไรแพร่งพรายไป สุดท้ายมันก็แพร่ไปได้อยู่ดี ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้นเอง
สักวันคนจะแห่กันมาที่เดอะ บีช อย่างที่เคยเกิดกับเกาะพะงันนั้น ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลย
สำหรับเฮตาเลีย เราบอกไม่ได้ว่าวันแบบนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ แต่สิ่งที่ควรทำ หากอยากให้เฮตาเลียยังอยู่อย่างงดงามต่อไปก็คือรักษาระเบียบในการพูดหรือการเขียนถึงเฮตาเลียให้ดีที่สุด ใครทิ้งหัวเตือนหรือทำอะไรเลยเถิดไม่งามก็ลดๆซะนะคะ อย่าให้เขาเข้าใจผิดกันไปใหญ่ ให้เดอะ บีช สวยต่อไปได้อีกนานค่ะ (อีกนัยหนึ่ง ให้มันเละช้าที่สุดนั่นแหละค่ะ)
